Sırığın iki ucundaki ağırlık eşit olmalıdır; en ufak bir esinti, en hafif bir tereddüt sırığı titreştirir, o titreme ayaklara iner, tüm vücuda yayılır. Hayat da ipin üstünde yürümek gibidir; bir yanında mantık, diğer yanında duygular, sırığı sımsıkı kavramışsındır. Denge, düşmemek için sürekli salınmaktır.
Bisiklet durduğu yerde devrilir; onu dik tutan şey pedalların çevrilmesi, tekerleklerin dönmesi, zincirin sürekli hareketidir. İnsan da hareketsiz kaldığında düşer; ilerlemek, ayakta kalmanın tek yoludur. Denge, durarak değil, giderek kurulandır.
İç kulaktaki yarım daire kanalları sıvıyla doludur; başını çevirdiğinde sıvı minik tüyleri yalar, beyin bu sinyalle yönünü bulur. Sıvı bulanırsa dünya döner, zemin ayaklarının altından kayar. Ruhsal çalkantılar da böyledir; içindeki pusula şaşar, en düz yolda bile tökezlersin. En son ne zaman, her şey yerli yerindeyken senin içindeki sıvı dalgalandı?
denge için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.