Gözyaşı yanaktan süzülürken ses çıkarmaz. Ama düştüğü yeri belli eder; yastık ıslanır, gömlek leke tutar. En ağır itiraflar sessizce yapılır; çünkü ses, acıyı hafifletir. Sessizlikse kanıt bırakır. Sessizce ağlayan insan, acısını sese değil, ize dönüştürendir.
Kapıyı sessizce kapatmak için dilini dişine dayar, nefesini tutarsın. Menteşe ses çıkarmaz, kilit dönmez; sadece boşluk kalır. Asıl gidiş, ardında ses değil, suskunluk bırakandır. Giderken çıkardığın en yüksek ses, hangi sessizliğin içinde kayboldu?
Tohum toprağın altında çatlar, kök salar, filiz verir; ama yeryüzüne çıkana kadar kimse duymaz. En büyük değişimler, kimse bakmazken olur. Sessizce büyüyen şey, gün yüzüne çıktığında çoktan olgunlaşmıştır.
sessizce için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.